Het beest

Het dekentje om mijn schouders en Jannus op mijn schoot houden de koelte van de avond nog een beetje van mij vandaan.
Weggedoken in mijn luie stoel verslind ik de regels van mijn thriller.
Met één oog op de woorden, reik ik naar mijn mok. Terwijl ik een zin ten einde lees, blaas ik er in. Met de mok aan mijn lip kijk ik er even in. Leeg.

In mijn ooghoeken zie ik een beweging. Onwillekeurig span ik al mijn spieren en mijn hart zit in mijn keel. Schoot daar iets weg?
Met grote ogen blijf ik naar dat punt kijken. De schaduw tussen de pedaalemmer en de buitendeur. En nu? Daan zit thuis bij zijn eigen kinderen en Jannus kijkt me alleen maar met een half opgeheven hoofdje en lodderige ogen aan. Waar zijn echte mannen als je ze nodig hebt? Zelf dan maar? Ik wil eigenlijk niet. Maar met dat beest in huis durf ik niet te blijven zitten. Laat staan naar bed te gaan.
Ik voel naar de bladwijzer, trek hem achter uit het boek en schuif hem langzaam tussen de open bladzijden. Het boek leg ik zachtjes op de grond. Ik til Jannus van mijn schoot, sta op en leg hem voorzichtig op de stoel. Tevreden drukt hij zijn snuitje weer in zijn staart en slaapt verder.
Trillend op mijn benen schuifel ik voetje voor voetje richting de keuken.
Achter de pedaalemmer, daar moet hij zitten. Dat vieze beest. Gelukkig niet bij de kastjes deze keer. Of achter de plint…
Op een been balancerend zak ik door mijn knie en met mijn andere voet geef ik de emmer een zetje de hoek in. Het beest springt op, wringt zich door de kier van de deur. Ik zie hem het terras over rennen en onder de schutting door gaan.

Met een sukkelgangetje komt Jannus nu ook aanlopen. Hij snuffelt wat aan zijn bakje en gaat dan voor de kier van de deur zitten. Met zijn hoofd gedraaid omhooggericht, lijkt hij mij vragend aan te kijken: “Je staat hier toch, waarom heb je de deur nog niet open gedaan?”
Ik open de deur iets verder en in alle kalmte loopt hij het terras op. Ga hem pakken Jannus, denk ik bij mijzelf.

Opgelucht, maar vooral trots app ik Daan dat ik vanavond zelf een beest de dood heb ingejaagd, of zoiets.
Hoewel hij online is en het bericht heeft gezien, duurt het even voor hij reageert: “Oh, heb je het muisje al gevonden? Dan moet ik er morgen nog een meenemen ;-)”
Mannen!

Elke derde dinsdag van de maand komen we met vijf mensen bijeen om de uitwerkingen van een schrijfopdracht te bespreken. De opdracht voor oktober 2018 was:
Schrijf een grappig verhaal over iets waar je heel bang voor bent. Uit het verhaal moet wel duidelijk worden wat de angst precies is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s