Over hoop


Het leven
lang een spel
zonder moeten
simpel en geborgen

Mijn grootste passie
in elkaars armen
parketzweven
op de maat

Mijn eerste eigen keuze
voor studie
aan de voet van de Jura
reikte wijd

want ook mijn lief
is van buiten gewoon
en mijn kind
thuis in twee


Zomaar
op een vrijdag
werd het mes gezet
in dat wat was

In mijn hoofd
alles overhoop
oud vervangen
voor onbekend nieuw

Wegen
in de dood lopend
met geduld
opnieuw geleerd

In de voeten
bleef het ritme
met het schrift komt
de toon

Genezen
is een utopie
want mijn hoofd
Blijft over hoop


Het woordenmeer
achter de stuwen
van mijn hart
loopt over

Het papier vangt die
die mijn hart
niet durfde
te uiten

Als vanzelf
dansen ze
via mijn pen
op het papier

Waar mijn gedachten
vertraagden tot stroop
biedt die pen
nu houvast


Elke derde dinsdag van de maand komen we met vijf mensen bijeen om de uitwerkingen van een schrijfopdracht te bespreken. De opdracht voor april 2017 was om een autobiografie in 200-250 woorden te schrijven.
Die opdracht vond ik niet leuk genoeg. Ik deed het in dichtvorm.

Onze Mark: De beste politicus van Nederland

Een ding heb ik van Mark geleerd in de jaren dat hij premier was van Nederland: Ja zeggen en nee bedoelen, of andersom.
Hoe vaak heb jij Mark, meester in bedriegen, het wel niet geflikt de meest mooie beloftes of uitspraken te doen, om ze als het er op aan kwam weer helemaal te zijn vergeten. Ik weet nog heel goed dat jij bij de vorige verkiezingen beloofde dat er aan de hypotheekaftrek niet zou worden gerommeld. Daar was Samsom bij de kabinetsonderhandelingen waarschijnlijk te sterk voor je en jij je belofte vergeten.
Oh, en over verkiezingsbeloften gesproken Mark, ik wacht nog steeds op mijn bonus van €1000,-
Zo ook bij de inkomensafhankelijke zorgpremie. Daar had Samsom je ook in de klem Mark. En jij verdedigde dit plan twee weken met hand en tand, totdat het plotseling bij het grof vuil belandde.
En toen was er plotseling dat enorme probleem met Cyprus, weet je het nog? Ik zal je geheugen wat opfrissen. Dit zei je over het redden van de Cypriotische banken: “Cyprus is teveel vervlochten met de Europese Unie om het land niet te redden. Het is met terughoudendheid en grote irritatie dat we dit doen.” Ja, een redelijke verklaring. Zolang je niet weet dat de economie van Cyprus slechts 0,2% van de totale Europese Unie uitmaakt. Nee Mark. Cyprus was een probeersel. Als het volk dit landje zou slikken, dan zouden ze bij grotere landen, ik noem Spanje of Italië, ook wel met hun spaarcentjes klaarstaan.
Waarschijnlijk zijn onderhandelingen sowieso niet jouw ding, Mark. Bij het regelen van de steun aan Griekenland vergat je in Brussel ook wat je in Nederland beloofd had. En toen wilde je plotseling uitleggen dat 159 miljard toch eigenlijk gezien moesten worden als 109 miljard.
Een paar dagen geleden, op de avond van de verkiezingen, toen het duidelijk was geworden dat je baantje waarschijnlijk niet op de tocht stond, scandeerde je richting je publiek: “Het is een avond waarbij Nederland ho heeft gezegd tegen het verkeerde soort populisme.” Dat is misschien wat jij gelooft Mark, maar het is niet waar. Je hebt het populisme waartegen jij zo tegen zegt te strijden alleen salonfähig gemaakt. Ik herinner mij die vieze brief in de grote kranten waarin stond: “Doe normaal of ga weg.” Mark, vreemdelingenhaat is en blijft vreemdelingenhaat, ook al is die misschien geschreven in een open brief en binnen de nu geldende fatsoensnormen.
Nog één vraag: Wat is eigenlijk een goed soort populisme?
Ik wacht met angst en beven je nieuwe regeringsperiode af.

Elke derde dinsdag van de maand komen we met vijf mensen bijeen om de uitwerkingen van een schrijfopdracht te bespreken. De opdracht voor maart 2017 was om buiten je comfortzone te schrijven. Ieder kreeg een persoonlijke opdracht. De mijne was: Schrijf een column voor een krant naar keuze, waarin je een persoon die in het nieuws is, eveneens naar keuze, afkraakt. Het moet in scherpe bewoordingen, er moet jouw heilige verontwaardiging uit spreken.
De persoon moet bij die krant goed ‘liggen’. (dus bijvoorbeeld: linkse persoon bij Parool, rechtse persoon bij de Telegraaf, gelovig iemand bij Trouw)

Afscheid

Achter het raam
zondert ze zich af
typt ze op haar telefoon
schrijft ze zich van mij af

mijn kloppen om aandacht
gaat onder
in de stem
van de NS-dame

het lood in mijn schoenen
verhindert het lopen
de ontbrekende wil
verstart mijn benen

de korte fluittoon
het klappen van deuren
een trieste blik
kort zwaaien

de trein rolt
richting de horizon
jouw bestemming
mij onbekend

zullen we elkaar weer zien?

Warmte

Als een moeder
en nachtzuster
tegelijk

Kort
en oprecht
haar aandacht

Zachtjes vragend
controlerend
met ingehouden oordeel

Toont zij
in belangstelling
haar bezorgdheid

Los laat ik
de ontpoppende
vlinders

Wat blijft
is de warmte
van de aandacht