Erfenis

bed

“Oh, wat een handig apparaat, dat had ik moeten hebben toen hij thuis kwam”, verzucht mijn moeder, terwijl ik terug wordt getransporteerd van de badkamer naar het bed.

Dan mijn broer, niets beter: “Hé broer, wat vind je er nou van, op dezelfde kamer, in zijn bed?”

“Dit had je nou nooit kunnen bedenken, dat je maanden later ook nog je zoon moet rondrijden in een rolstoel” zegt haar zus achter mijn rug tegen mijn moeder.

Als oudste zoon heb ik zijn plaats ingenomen, in een ziekenhuisbed.

Ik heb niets van zijn vaardigheden, ben niet wie hij was, heb een andere ziekte.

Toch vergelijken ze mij met hoe hij was en zijn einde.
En mijn revalidatie en mijn leven dan?

2 gedachtes over “Erfenis

  1. Ik heb exact hetzelfde meegemaakt, ik kreeg mijn herseninfarct nadat we mijn vader een half jaar thuis verzorgd hadden tot hij naar een hospiteren ging en nu dronk ik uit die bekers met tuutjes om niet te knoeien en werd ik in een “natte” rolstoel gedoucht!
    Alles deed ons denken aan onze zieke vader en man die er niet meer was! Terwijl ik toen nog het idee had dat ik hier niets aan over zou houden als ik maar precies zou doen wat er van mij gevraagd werd!! Ik riep de 2e dag over de afdeling neurologie: ” in augustus loop ik in Spanje de zee in hoor!” De neuroloog kwam aan m’n bed en zei: mevr. U moet er rekening mee houden dat u NOOIT meer de oude zal worden!!! Klabam!! Mijn antwoord daarop was: ” nou, dat zullen we nog weleens zien!” In aug liep ik in Spanje de zee in met een beugel aan m’n been en een stok!!! I did it!!
    Ik revalideer nog steeds En ik weet inmiddels dat ik nooit meer de oude zal worden!
    Maar het feit dat ik dat nu zelf heb ontdekt en aan dat idee wen na 2 jaar is wel heel iets anders dan dat ze dat net na het infarct vertellen aan je!
    Alles wat mij wel lukt en waar ik nog in vooruit ga is winst!! Voorlopig behaal ik nog steeds winst!!

    Groetjes
    Heleen

    Geliked door 1 persoon

  2. Hallo Heleen,

    Bedankt voor je berichtje. Hoewel geen twee levens met #NAH hetzelfde zijn, zijn er toch vaak overeenkomsten. Ook ik zie nog steeds langzaam vooruitgang. Laat je maar niet teveel wijs maken door de neurologen met soms achterhaalde kennis. Zelfs hoogbejaarden met #NAH zien tot lang hun gebeurtenis vooruitgang.
    Ik vind het mooi dat je uitdagingen zoekt en dat je doorgaat tot je ze bereikt.
    Ga zo door!

    Marc.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s