Angst

1200px-Stolperstein_Else_Liebermann_von_Wahlendorf_Berlin_Budapester_Strasse

Foto van Axel Mauruszat – Eigen werk, Attribution, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3681895

Acht uur. Annechien Steenhuizen opent het journaal.
Goedenavond dames en heren. Er is een grote politieke rel ontstaan rond het voorlezen van de troonrede door Zijne Majesteit de koning. Zoals bijna traditiegetrouw was de tekst van de troonrede al bekend en door de politiek commentatoren uitgeplozen. Toch zorgde de koning vanmorgen voor een zeer grote verrassing. Kijkt u zelf.

“Leden van de Staten-Generaal, Nederlanders zijn steeds in staat de bakens te verzetten als omstandigheden daarom vragen.”
De koning laat even een stilte vallen.
“Zo begon ik een jaar geleden mijn troonrede. Maar, ik mag niet in herhaling vallen. En ik vind dat Europa ook niet in herhaling mag vallen. Nederland, als belangrijk land in Europa, moet daarin voorop lopen.
Ik zit hier vandaag als Nederlander.
Ik wil vandaag een baken verzetten.
Máxima, hou jij deze vast. Die komt zo.”
Koning Willem-Alexander geeft zijn papieren aan de koningin en neemt een ander stuk papier uit zijn binnenzak. Omzichtig vouwt hij het open en draait het een halve slag. Een rumoer stijgt op uit de zaal.
Premier Rutte stoot minister Asscher aan en kijkt hem vragend aan. Asscher schudt zijn hoofd naar hem en haalt zijn schouders op. Rutte gaat op het puntje van zijn stoel zitten en wriemelt met zijn vingers.
Als het rumoer niet wil verstommen, gaat de Koning wat rechter zitten en knikt naar de bode.
De Koningin glundert en kijkt trots naar haar man.
De bode tikt met zijn staf op de bodem. “Stilte, alstublieft.
Stílte álstublieft!”
“Landgenoten, leden van de Staten-Generaal. We staan aan het begin van een uiterst belangrijk jaar. Europa, en daarmee ook ons land, staat voor grote uitdagingen. De economie wil nog niet erg op gang komen, vluchtelingen hebben onze hulp nodig en het terrorisme steekt in de landen om ons heen de kop op.
Maar onze grootste uitdaging is een ongegronde angst die ons steeds meer regeert.
Het is een soort angst die we kennen uit de geschiedenis van de vorige eeuw. Over de uitwerkingen van deze angst is de Duitse kusternaar Gunter Demnig sinds 1992 bezig het grootste gedenkteken ter wereld te maken. Zijn Stolpersteine liggen inmiddels al op meer dan 56.000 plekken in heel Europa.
U en ik zijn mede aan de beurt er voor te zorgen dat Demnig zijn gedenkteken niet voor niets maakt. Laat ons er voor zorgen dat er in de toekomst niet weer een kunstenaar landen moet afreizen om ons te herinneren aan weer een tijdperk vol misstanden.
Over zes maanden mag u uw stem uitbrengen voor de tweede kamer. Laat u niet leiden door angst. Gebruik uw stem wijze.”
De koning strekt zijn linkerhand uit. “Mag ik nu de andere weer terug Máxima?”
Achterin de zaal begint een gast te klappen. Het applaus wordt overgenomen door enkele buren, zwelt aan en gaat over in een staande ovatie. Een man met opzichtig blonde haren kijkt wat verdwaasd op zich heen.

Elke derde dinsdag van de maand komen we met zes mensen bijeen om de uitwerkingen van een schrijfopdracht te bespreken. De opdracht voor september 2016: Schrijf een alternatieve troonrede.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s