Verdwaald

schoenen

Een vochtig dierenpaadje kronkelend tussen struiken en graspollen in een uitgestrekt nat landschap. Lastige kleine muggen. Alleen te ontwijken door te bewegen. Vermoeide voeten slepen zich voort. Ze is al lang onderweg als ze links van haar een struik met bessen ziet.
Lekker. Die moet ik plukken. Ik vind niet snel nog iets. Ellendige vlakte ook.
Ze staan wel wat ver. Kan ik daar staan? Als de struik daar groeit, dan kan ik daar ook staan. En via de graspollen kom ik er wel.
Voorzichtig stapt ze van het kleine paadje voor haar. Haar schoentje sopt in het groen.
Hè, water. Bah.
Mijn schoenen zijn toch al nat. Even doorzetten Eva.
Ze stapt door naar de volgende pol vlak voor haar.
Die graspol rechts en dan die links, dan ben ik er.
Met een grote pas stapt ze richting de graspol. Maar het leer om haar voeten is door al het vocht glad geworden. Ze glijdt van de kleine pol af het veen in.
Nee, niet die troep!
Oh, wat diep.
Ik moet terug!
Snel.
Mijn voet.
Hij zit vast.
Ik val.
Alles nat.
Ik móet terug.
Opstaan.
Ik moet opstaan…

Rustig Eva. Doe nou even rustig.
Geen paniek.
Kom eerst even op adem. Probeer dan verder te komen.

Hoe heb ik zover kunnen zinken? Ik, de vrouw van een groot vorst. Maar met Huberts dood, was ik alles kwijt. Een waardig afscheid. Dat mocht ik nog regelen. Een mooie heuvel, nieuw, tegen zijn opa’s heuvel aan. Een waardige plek. Vlakbij het oude vorstengraf.
Na de verbranding. Over. Ik was weer de vreemdelinge uit het oosten.
Alles, alles hebben ze me weggenomen. Mijn warme kleren. De sieraden. Allemaal van Hubert. Had ik hem maar een opvolger geschonken. Dan was het nooit zover gekomen.
Primitievelingen! Bang voor vreemden. Vreemden als ik, uit Germania. Weggejaagd als een nutteloze hond. Ik heb niets meer. Alleen mijn schoenen. Niemand heeft zulke kleine voeten als ik.

Maar nu moet ik eerst uit dit modderige veen. Wat vertelde Hubert ooit over het veen? Als je erin viel? Iets met staan en wroeten, veel wroeten heeft hij gezegd. Ik ga het proberen lief. En zeg niet dat ik nooit naar je heb geluisterd.

Schrijfopdracht: Probeer je eens een voorstelling te maken van hoe oud de schoenen hieronder zijn. 3000 tot 2000 jaar oud! Hoe moet het geweest zijn deze schoenen te dragen? Wie was deze persoon? Wat deed hij of zij?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s